Heimsbyggðin þarf að sameinast: Frá þriðja þingi Alþjóðahreyfingar húmanista
—
Þriðja heimsþing Alþjóðahreyfingar húmanista var laugardaginn 19. júní s.l. með þátttöku aðgerðasinna og meðlima samtaka frá 55 löndum.
Eftir að Rose Neema frá Kenýa og Remigio Chilaule frá Mósambík höfðu kynnt athöfnina, stýrði Júlíus Valdimarsson frá Íslandi opnunarathöfninni, þar sem hann bauð viðstöddum að gera sér í hugarlund mennska framtíð fyrir þjóðir heims og hvernig það myndi gerast….
Íslenski húmanistinn hvatti þátttakendur til að ímynda sér hvernig fólk um allan heim fari að koma saman til að bera saman bækur sínar, deila tilfinningum sínum, sorgum, vonbrigðum, vonum og þrám, aðeins eftir hamingjusömu lífi án angistar, misskilnings eða þjáningar fyrir sig sjálf og þau sem þeim þykir vænt um.
Hann bauð viðstöddum að ímynda sér hvernig, með slíku mannlegu skipulagi, með þessu mannlega neti sameiginlegrar ætlunar, geti fólk auðveldlega náð stjórn á aðstæðum sínum og örlögum.
„Ég ímynda mér hvernig fólk muni breyta völdunum, án ofbeldis eða hörmunga … Ég sé fyrir mér hvernig fólk muni opna nýja leið, nýja sögu, gjörólíka þeirri sem mannkynið hefur upplifað fram að þessu … Ég sé fyrir mér nýja mannveru fæðast …“
„Ég ímynda mér vaxandi fjölda samfélaga, borga, bæja, hverfa og stræta þar sem fólki hefur tekist að breyta valdakerfinu og opna framtíðina … ég ímynda mér alheimslega mennska þjóð … Ég ímynda mér nýja framtíð … Ég ímynda mér fólkið … Ég ímynda mér bjartan, umbreyttan og mennskan heim … Ég flyt þennan boðskap til alls fólksins sem mér þykir vænt um, til alls fólksins sem ég þekki og allra þeirra sem ég þekki ekki en mun kynnast, og til allra hinna…“
Í lok þessarar hjartnæmu athafnar bauð hann öllum viðstöddum að taka þátt með sér í einnar mínútu þögn „þar sem við reynum öll okkar sameiginlega að ímynda okkur friðsamlegan og mennskan heim án neinskonar ofbeldis eða mismununar.“
Þingfundirnir hófust síðan með 16 þemabundnum málstofum; þar af hófu tvöþeirra störf sín á þessu þingi:
Málstofa um mannlega þróun.
Í kynningu á nýrri málstofu um mannlega þróun lagði Antonio Carvallo, skipuleggjandi hennar, áherslu á að þótt mannverurnar séu góðar í að skilja smám saman leyndarmál og flækjustig umheimsins og aðlagast honum, þá er þversögnin sú að heimur sálarinnar, andans, þjáningarinnar og gleðinnar – sálfræðilegi heimurinn – er á margan hátt dulin fyrir skynjun mannsins. Fyrir vikið erum við fáfróð og takmörkuð í viðbrögðum okkar við þessu tilverusviði, þaðan sem megnið af þjáningum okkar og þar af leiðandi ofbeldi okkar á uppruna sinn áður en það berst yfir í umheiminn.“
Sílenski aðgerðasinninn, sem fylgdi vexti húmanistahreyfingarinnar ásamt stofnanda hennar, Silo, frá upphafi hennar á sjöunda áratugnum, útskýrði að; „fyrirhugaðar rannsóknir gera okkur kleift að öðlast nýtt sjónarhorn á okkur sjálf, nýjan skilning og þar af leiðandi möguleika á að „uppgötva“ og sigrast á mikilvægum erfiðleikum í daglegu lífi.“ Að vinna að sjálfsþróun okkar og hjálpa öðrum að gera slíkt hið sama gefur lífi okkar nýja merkingu, orku og valdeflingu.“
Málstofa um Þjóðarmorð.
Indverski lögfræðingurinn Meyyappan Easwaramoorthi kynnti hina nýja málstofu um um þjóðarmorð.
„Skilgreining hugtaksins þjóðarmorð verður að víkka út,“ sagði hann, „til að það hugtak nái jafnvel yfir dráp á einum einstaklingi einfaldlega vegna þess að sá hinn sami tilheyrir ákveðnu þjóðerni, talar ákveðið tungumál eða er á ákveðinni leið… Þjóðarmorð miða að því að útrýma tilteknu hópi fólks af yfirborði jarðar. Þess vegna verður að meðhöndla þjóðarmorð sem móður allra glæpa; til að auðvelda greiningu, skýrslugjöf og refsingu – í almannaþágu – fyrir öll þjóðarmorð sem framin eru“
Til að forðast áframhaldandi þjóðarmorð eins og það sem átti sér stað í Gaza og koma í veg fyrir svipaða harmleiki í framtíðinni hvatti þessi aðgerðasinni Húmanistaflokksins á Indlandi til „einbeittrar umræðu af sannfæringu og að við þyrftum gera allt sem í okkar valdi stendur til að bera kennsl á, skilgreina og síðast en ekki síst, stöðva þjóðarmorðin“ Þetta leiddi til einlægs sameiginlegs samþykkis heimsþingsins.
Að lokinni vinnu málstofanna greindu talsmenn þeirra frá rannsóknum og aðgerðum sem gripið verður til varðandi málefni þeirra í náinni framtíð.
Meðal fjölmargra verkefna sem reyndust vera í gangi er miðlun á fræðslureynslu milli ólíkra landa og meðal annars með stofnun viðvörunarkerfa gagnvart kynbundnu ofbeldi, ásamt forvarnarstarfi og samstarfi í samfélögum um allan heim.
Á sviði friðar og afvopnunar er forgangsatriðið að þróa og styðja við friðarmenningu sem byrjar í sérhverju persónulegu- og sameiginlegu umhverfi og með því að ástunda hina alheimslegu gullnu reglu, þ.e. að koma fram við aðra eins og við viljum að aðrir komi fram við okkur.
Málstofan um um félagslega vistfræði, hagkerfi og loftslagsbreytingar verður tekið fyrir með reglulegum hætti.
Að greina mismunandi heilsufarsvandamál á hverju landfræðilegu svæði og móta heildstæðar tillögur að lausn þeirra verður aðalverkefni heilbrigðisumræðunnar.
Útgáfa efnis sem byggir á mennskri sýn á hagkerfið, sem og stuðningur við og eftirlit með hugsanlegum áhrifum í framkvæmd óskilyrtrar grunnframfærslu, eru kjarninn í sameiginlegum aðgerðum þeirrar málstofu sem um það málefni fjallar.
Málstofan um mannréttindi mun halda áfram að vinna að útvíkkun á sjálfri hugmyndinni um mannréttindi, ekki aðeins í því skyni að ná fram endurnýjuðum skilgreiningum, heldur einnig til að fordæma gróf brot á þeim og styðja allar tilraunir til að verja þau. Auk þess hafði þessi málstofa samráð á málþinginu um möguleg ný sameiginleg ákvarðanatökukerfi og pólitíska endurskipulagningu og lagði til að komið yrði á stofnun um stigvaxandi grasrótarstarf eða Alþjóðaþingi borgara; tillaga sem lögð verður fyrir Sameinuðu þjóðirnar.
Í tengslum við ýmis fyrirbæri sem eru að þróast á sviði sálfræðilegara byltinga í mismunandi heimshlutum mun málstofan um þau efni halda áfram að rannsaka og miðla þessari reynslu og leitast við að afhjúpa andleg tengsl þeirra.
Á sama hátt mun málstofan um andnýlendustefnu styðja þann öfluga skriðþunga sem í dag knýr heilar þjóðir til að krefjast réttmætrar stöðvunar á arðráni nýlenduþjóðanna, til að krefjast skaðabóta og réttar til raunverulegrar sjálfsákvörðunar og aukins jafnréttis í þróun, en jafnframt að yfirgefa hugsunarhátt sem styður áframhaldandi nýlendustefnu innan ólíkra samfélaga.
Þingið kynnti mikilvægt starf sem er unnið í Kenýa með stuðningi forsætisráðherra, með börnum og ungmennum og þátttöku þeirra í ýmsum viðburðum. Áform eru um að koma á fót varanlegri netútvarpsstöð þessu sambandi.
Stefnt er að nýrri málstofu um listir og íþróttir fyrir frið og þróun. Á sama hátt tilkynntu talsmenn málstofunnar „Friður í sögunni og sögur af friði“ frá
Á sama tíma munu rannsóknir, málstofur og kynningarstarfsemi málstofunnar „Húmanísk viðhorf og augnablik í mismunandi menningarheimum“ halda áfram, þar sem það hefur þegar verið að þróa mjög öflugt kynningarstarf. borgurum með stuðningi forsætisráðherra Íþróttir í nýrri málstofu um listir og íþróttir fyrir frið og þróun.
Talsmenn frá Kólumbíu og Mexíkó fjölluðu um málefnið „Friður í sögunni og sögur af friði“.
Frá hópnum um þjóðarmorð er fyrirhugað að koma á fót fjölmörgum verkefnum til samhæfingar við við aðrar svipaðar hreyfingar til að þrýsta á að bundinn verði endi á áframhaldandi fjöldamorð og þjóðernishreinsanir á Gaza. Í þessu sambandi minnumst við og tökum undir hugleiðingar Mahadia Dalal Elfranji, palestínsks listamanns sem nú er flóttamaður á Filippseyjum, sem tók þátt í þinginu:
„Sem kennari,“ Sem palestínsk-filippseyskur listamaður og friðarbaráttumaður var þessi umræða ekki óhlutstæð fyrir mig. Hún snerti kjarna sjálfsmyndar minnar og verka minna. Ég ber þunga missis, en einnig skuldbindingu við von og réttlæti. Í kennslu minni, málverkum og skipulagningu hef ég alltaf trúað því að lækning og mótspyrna séu samofin. Þessi pallborðsumræða staðfesti þá trú. Hún minnti mig á að sameiginleg íhugun er ekki munaður, heldur mótspyrna í sjálfu sér.“
Ég sá í hópfélögum mínum sameiginlegan skilning; að samstaða verður að vera byggð á meginreglum, ekki framkvæmd. Við höfum ekki efni á að bíða. Spjallborðið hefur vald til að móta alþjóðlegar frásagnir og hafa áhrif á aðgerðir. Við verðum að vera djörf í skuldbindingum okkar og skýr í kröfum okkar.
Ég vil einnig koma á framfæri djúpri þakklæti til skipuleggjenda á Indlandi, sem sýndu óbilandi samstöðu, samúð og siðferðilegan skýrleika. Viðvera þeirra og stöðugur stuðningur minnti okkur á að Palestína er ekki ein, að samviskusamir einstaklingar um allt suður-hnattræna svæðið eru sameinaðir í þessari baráttu. Samkenndin og hugrekkið sem þeir komu með endurspegla kjarna þess sem það þýðir að vera friðarsmiðir sem byggja á réttlæti.
Einfaldasta og brýnasta beiðnin er enn:
„Stöðvaðu þjóðarmorðin. Allt annað er bara stoðgrindur að því markmiði. Umræða okkar endaði ekki með orðum; hún gaf okkur öllum umboð. Megum við halda því áfram af heiðarleika, hugrekki og óbilandi kærleika til þeirra sem verja lífi sínu í mótspyrnu og til þeirra sem magna upp kröfu sína um réttlæti.
Meðal annarra tillagna sem komu fram á þinginu er ein sú athyglisverðasta að stuðla að daglegri einnar mínútu þagnar um allan heim til að tengjast því mikilvæga verkefni að gera jörðina mennska.
Javier Tolcachier er rannsóknaraðili við Heimsmiðstöð fyrir húmanískar rannsóknir.
Myndband af fundinum má nálgast hér, en dagskrá hefst á sjöundu mínútu.
