Evrópa í krísu – tengist það ekki ESB?
—
Mótmælin, óeirðirnar og ófriðurinn í Evrópu eru enn eitt dæmið sem sannar að það sem ESB-sinnar sögðu fyrir þessar kosningar 29. ágúst—allur fagurgalinn, gylliboðin og loforðin—voru allt saman lygar og blekkingar. Þeir vísuðu oft í (misvísandi) könnun sem átti að segja að ánægja væri gríðarmikil meðal fólks í Evrópusambandinu (hátt í 90% í ákveðnum löndum). En núna hafa mikil mótmæli og óeirðir brotist út í eftirfarandi ESB-ríkjum: Frakklandi, Ítalíu, Belgíu, Þýskalandi, Austurríki, Írlandi, Spáni og Portúgal. Svona sýður ekki upp úr nema gríðarmikil óánægja kraumi undir meðal almennings, um lífsskilyrði og/eða stefnu stjórnvalda.
Það er talað um að lífskjarakrísa (affordability crisis) hafi verið kveikjan að þessu. Það eru auðvitað lélegar stefnur stjórnvalda (nýfrjálshyggja Emmanuel Macron og öfga-miðjunnar) sem hefur leitt til þessarar lífskjarakrísu.
Gult og brúnt merkja lönd mótmæla. Í gulum löndum rísa mótmælaöldurnar hærra.
Hluti af þessu er auðvitað sú stefna að dæla peningum til Úkraínu árum saman (ótaldra milljarða evra) og að vígvæðast í staðinn fyrir að fjárfesta í innviðum og hagkerfinu heima fyrir: heilbrigðiskerfinu, skólakerfinu, félagslega kerfinu o.s.frv. þar sem vantar nauðsynlega fjárfestingu. Efnahagsþvinganirnar gegn Rússlandi hafa leitt til snarhækkaðs orkuverðs (og þar með til aukinnar verðbólgu). Og loks krísan í Persaflóa og lokun Hormússundsins—stríðið gegn Íran sem ESB-ríki tóku ekki afstöðu gegn, þvert á móti fordæmdi Kaja Kallas, utanríkismálastjóri ESB, Íran fyrir að verja sig—sem hefur leitt til hækkaðs olíuverðs (og þar með aukinnar verðbólgu) á heimsvísu.
Tengist krísan ESB eða ekki?
Fyrir kosninguna í ágúst voru ESB-sinnar stöðugt að segja okkur að þakka mætti ESB fyrir svo mikla efnahagslega velmegun í Evrópu. Þess vegna ættum við að ganga í ESB! Af því það myndi bæta efnahagsástandið hér á landi. En núna, þegar bent er á lífskjarakrísuna í Evrópu, sem hefur leitt til mótmæla og óeirða vítt og breitt um álfuna, þá segja ESB-sinnar: „Þetta kemur ESB ekkert við, þessi mótmæli beinast ekki gegn ESB.“ Nú, ber þá ESB ekki lengur neina ábyrgð á efnahagsástandinu í aðildarríkjunum? Hvort ber það ábyrgð eða ekki ábyrgð?
Ef 1) ESB ber ábyrgð á efnahagsmálum í aðildarríkjunum, þá voru ESB-sinnar að ljúga fyrir kosningarnar þegar þeir sögðu að ESB hefði skapað svona mikla velmegun og ánægju. Það er greinilega ekki rétt þar sem nú ríkja gríðarmikil mótmæli og óeirðir út af lífskjarakrísu.
Ef 2) ESB ber enga ábyrgð á efnahagsmálum í aðildarríkjunum, þá voru ESB-sinnar einnig að ljúga fyrir kosningarnar, vegna þess að þetta stangast á við málflutninginn um að ESB ætti heiðurinn af velmeguninni og ánægjunni.
Hvor sem niðurstaðan er, þá hafa ESB-sinnar rangt fyrir sér og það sem þeir sögðu fyrir atkvæðagreiðsluna í ágúst var lygar og blekkingar.
