Fáum aðilum er betur treystandi til að greina pólitísk deilumál, ekki síst á alþjóðavettvangi, en bandaríska rannsóknarmiðlinum The Grayzone. Sérstaklega þegar vestrænt fjölmiðlamoldviðri ákafast villir mönnum sýn.

Í einkaviðtali við Max Blumenthal hjá The Grayzone ræðir Jorge Arreaza, fyrrverandi utanríkisráðherra Venesúela, um hernaðarárás Bandaríkjanna á Caracas þann 3. janúar sem hafði í för með sér mannrán á Nicolás Maduro forseta og Ciliu Flores konu hans og dauða allt að 100 manns.

Jorge Arreaza slær föstu að aðgerð þessi hafi brotið í bága við alþjóðalög, stjórnarskrá Bandaríkjanna og friðhelgi þjóðhöfðingja og kallar hana „villimannlega“. Hann fullyrðir að Maduro og Flores hafi verið á öruggum stað og hafi verið varin af lífvörðum sem allir „fórnuðu lífi sínu“, en að tæknilegir yfirburðir Bandaríkjanna hafi gert mótspyrnu árangurslausa.

Hann hafnar fullyrðingum og sögusögnum um að Maduro hafi verið „svikinn innan frá“, vísar þeim á bug sem sálfræðihernaði sem ætlað er að sá sundrungu og fullyrðir að herinn og forysta Chavista-hreyfingarinnar séu enn sameinuð. Í meiri mæli en nokkru sinni.

Að sögn Arreaza „urðu engin valdaskiptiskipti“ þar sem Delcy Rodríguez varaforseti tók við forsetaembættinu og ríkisstjórnin starfar áfram með eðlilegum hætti; skólar hafa verið opnaðir á ný, olíuframleiðsla heldur áfram og lög og regla ríkja. Hann bendir á þann stöðugleika sem sönnun fyrir styrk Chavismo-hreyfingarinnar og einurð almennings sem hana styður. Hann heldur því fram að án þeirrar hreyfingar myndi Venesúela standa frammi fyrir borgarastyrjöld eða hruni líkt og í Líbíu 2011.

Arreaza lýsir Delcy Rodríguez, starfandi forseta, sem afar tryggum og hugrökkum leiðtoga Chavista-hreyfingarinnar. Hann segir að forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar sé að tryggja lausn og endurkomu Maduro og Flores með lögfræðilegum málarekstri fyrir bandarískum dómstólum. Hann fordæmir ákærurnar á hendur þeim sem tilbúning og heldur því fram að friðhelgi Maduro ætti að knýja fram lausn hans.

Þótt Arreaza fordæmi hótanir og kröfur Trumps – eins og kröfur um að skera á tengsl við Kína, Rússland, Kúbu og Íran – heldur hann því fram að Venesúela sé áfram opið fyrir samningaviðræðum við Bandaríkin, en aðeins á grundvelli fullveldis, alþjóðalaga og gagnkvæmrar virðingar. Hann setur deiluna í heild í samhengi við sögulega baráttu milli annars vegar „Donroe-kenningar“ (hugtak sem Donald Trump sjálfur notar) um yfirráð Bandaríkjanna og hins vegar sjálfstæðis Rómönsku Ameríku með rætur í Bólivarískri hugmyndafræði.

***

Og meiri Max Blumenthal. Í viðtali við Glenn Diesen leitast Blumenthal við að skýra nánar hina dularfullu atburðarás kringum árásina á Caracas 3. janúar. Svo virðist sem árásinni hafi að takmörkuðu leyti verið svarað af her Venesúela. Hann talar um niðurbrot eða mögulega meðvitaða eftirgjöf í varnarkerfi landsins. Hann telur að einhvers konar samningur hafi verið gerður frammi fyrir árásaraðilanum, en tekur undir með Arreaza að ekki hafi nein valdaskipti orðið, ekki heldur svik. Chavistahreyfingin haldi völdum en þurfi líklega að lúta einhverjum þvingandi skilyrðum. Sjá hér: Glenn Diesen | Substack